Szliśmy z Darkiem drogą. Dariusz Naruszewicz jest liderem firmy PRADMA, z którą pracuję nad misją, wizją, wartościami, strategią i celami OKR. Towarzysz firmie w jej transformacji, jak sami ją określają:
„Dzisiejszy obraz firmy pokazuje jedno: mamy świetnych ludzi i potężne narzędzia, ale działamy w systemie, który sam generuje chaos. Możemy dalej łatać dziury – kupić nowy dziurkacz, stworzyć kolejny folder na serwerze. Ale to nie rozwiąże fundamentalnego problemu. Potrzebujemy nowego systemu operacyjnego. Potrzebujemy fundamentu, na którym zbudujemy PRADMA 4.0. I tym fundamentem, tym nowym systemem operacyjnym, jest właśnie spójna STRATEGIA, oparta na autentycznej MISJI i wspólnym DLACZEGO. W PRADMA 4.0 nie pracujemy ciężej. Pracujemy MĄDRZEJ. Nasza wiedza i standardy stają się naszym największym zasobem, a technologia jest naszym sojusznikiem, a nie przeszkodą.”
Poprosiłam go, żeby podsumował naszą współpracę i powiedział, dlaczego warto przejść taki proces.
Mentoring i proces zmiany w firmie: co dała nam wspólna praca
Agnieszka: Podsumuj, co się wydarzyło w naszej współpracy.
Darek: Podchodziłem do naszej współpracy jako do kluczowego elementu całej układanki zmian, procesu transformacji naszego przedsiębiorstwa, w którym obecnie jesteśmy. Dlaczego kluczowego? Ponieważ związanego z wdrażaniem i zarządzaniem zmianą. Zanim podjęliśmy współpracę z tobą, zrobiliśmy w tym roku szereg szkoleń zaczynając od miękkich spraw związanych z HR, poprzez nową strukturę organizacyjną firmy, po szkolenie z mapowania procesów. Kiedy zastanawialiśmy się, co możemy zrobić dalej, Twoja osoba i Twoje kompetencje idealnie wpisywały się w ciąg dalszy. Dodatkowo, zawsze uważałem, że nie mamy do końca jasno spisanej misji i wizji tak, jak bym chciał, że musimy popracować nad strategią i OKR-ami. Największą wartością jest dla mnie to, że Twoja obecność powoduje, że posuwamy się dalej w tym procesie.
Dlaczego zmiany w firmie kończą się na papierze
Agnieszka: Jak wyglądały wcześniejsze próby zmian w firmie?
Darek: Wcześniej próbowaliśmy wielu podejść do różnych zmian. Często kończyły się one jedynie na papierze. Albo kończyły się szkoleniem, zebraniem wniosków, informacji i nowej wiedzy, i na tym kończyliśmy. Nie przechodziliśmy do fazy realizacji, a nawet jak w nią wchodziliśmy, ta faza umierała z różnych przyczyn. Dlaczego? Po części na pewno z moich własnych powodów, bo nie nadawałem temu odpowiedniej rangi, brakowało wytrwałości, podejścia do procesu zmiany jak do maratonu a nie sprintu. Lepiej czuję się w inicjowaniu i kreowaniu niż w zapinaniu na ostatni guzik.
Warsztaty z zespołem: jak ludzie uwierzyli w zmianę
Agnieszka: Co się zmieniło?
Darek: Musiałem zmienić się ja, moja świadomość siebie – moich mocnych i słabych storny, ale co kluczowe, musiały pojawić się w firmie odpowiednie osoby, sama firma musiała przejść pewną transformację, a niektórzy musieli dojrzeć. Były potrzebne też te doświadczenia z nieudanych wdrożeń i pojawienie się Ciebie jako naszego mentora, coacha i partnera w tym procesie. Dzisiaj patrzę na to z optymizmem. Uważam, że ta transformacja ma realne szanse się urzeczywistnić. Pomagasz nam przechodzić przez ten proces zmiany, i mnie, i całemu zespołowi, robiąc warsztaty i budując świadomość zespołu.
Agnieszka: Jak to wyglądało na warsztatach z całym zespołem?
Darek: Dla mnie bardzo dużą wartością, takim miodem na serce było to, jak widziałem, w jaki sposób zespół pracuje na warsztatach, to co robiliśmy na nich oraz to co pojawiało się na planszach, które zaprojektowałaś dla nas. Mówię: wow, naprawdę czuję, że to ma wartość. Wcześniej, często jak robiliśmy podobne rzeczy, miałem poczucie, że jako zespół robimy to, bo musimy. A teraz, czytając propozycje, które padają z wnętrza zespołu, mówię: kurczę, naprawdę to jest fajne. Nawet jeżeli czymś teraz nie możemy się zająć, zapisujemy to, bo musimy do tego wrócić i wdrożyć w kolejnej iteracji. Myślę, że zespół uwierzył, że ta transformacja ma sens, że jest realna i jest potrzebna oraz co najważniejsze, że wszyscy mają w niej swój wkład, a jej powodzenie jest wysoce zależne od nich samych.
Jaki powinien być mentor i coach dla lidera firmy
Agnieszka: Jak odbierasz mój sposób pracy z zespołem?
Darek: Masz dużą elastyczność dostosowania się do sytuacji, warunków, do zespołu i jego klimatu. Czasami, jak trzeba, potrafisz jednoznacznie powiedzieć, że trzeba się wziąć do roboty. A czasami widziałem, że jak jest jakieś zamieszanie mówisz: okej, jeszcze 5 minut, niech się to trochę wygasi i zaraz pójdziemy dalej. Często takie dostosowanie kończy się tym, że mentor czy trener musi zejść ze swoich standardów i ostatecznie cały proces się po prostu nie udaje. A Ty potrafisz się dostroić, ale cały czas patrzysz na kierunek, na cel, na to, dokąd zmierzamy. Nie zatracasz azymutu. Krok po kroczku zmierzamy w tę stronę, tempem, które czasem musi być szybsze, czasem wolniejsze, takim które jest dostosowane do zespołu. Ta elastyczność, która u niektórych osób może być wadą, u Ciebie jest zaletą. Potrafisz nią zarządzać, a to się przekłada na skuteczność i mierzalne efekty.
Agnieszka: Na co jeszcze zwracasz uwagę?
Darek: Jesteś też bardzo solidna, rzeczowa, odpowiedzialna. Jak mówisz, że wyślesz, to wysyłasz. Jak mówisz, że przygotujesz, to przygotowujesz. Raport, który wysyłasz, jest przyjemny do czytania i zawiera to, o czym mówiłaś, że będzie zawierał. Dużą wartość stanowi również twoja indywidualna praca z członkami zespołu, szczególnie tymi, którzy otrzymali nowe role czy stanowiska. Stanowisz dla nich realne wsparcie.
Agnieszka: A co ta współpraca daje Tobie jako liderowi?
Darek: Przede wszystkim dajesz poczucie, że idziemy w dobrą stronę, że to, co robimy, ma sens i jest wdrażane. Lider ma partnera w rozmowie, ma z kim przegadać swoje wątpliwości. Dajesz poczucie bezpieczeństwa, eliminujesz poczucie osamotnienia, które często występuje u lidera, szczególnie w momencie zmiany i transformacji. Ta zmiana dotyczy wszystkich, nie tylko pracowników i zespołu.
Darek: A Ty dowiedziałaś się czegoś o sobie?
Agnieszka: Nawet nigdy nie myślałam, że jestem elastyczna. Znaczy, myślę, że jestem… ale nigdy o tym nie myślałam.
Dlaczego warto przejść proces definiowania misji, wizji i wartości firmy
Agnieszka: Gdybyś miał powiedzieć innym firmom, dlaczego warto przejść proces misji, wizji i wartości, co byś powiedział?
Darek: Dla mnie zawsze był to element, który stanowi punkt wyjścia do całej reszty. Uświadomienie sobie pewnych fundamentalnych aspektów firmy. Nie chodzi o jakieś wzniosłe hasła, chociaż uważam, że w jakiś sposób powinny być wzniosłe. Chodzi o uświadomienie sobie, po co robimy pewne rzeczy, dla kogo tu jesteśmy, co chcemy osiągnąć, dokąd chcemy zmierzać. Bez odpowiedzi na te pytania nie nadamy odpowiedniego wektora, który wyznaczy nam kierunek.
To wszystko później układa się w logiczną całość. Chciałem zespołowi pokazać, że to, co robimy, nie jest pustymi słowami, tylko przekłada się na realne decyzje, realne zadania, cele kwartalne czy roczne. Misja, wizja i spójna z nimi strategia służą nam potem jako filtr, którym możemy się posługiwać na co dzień. Wcześniej też posługiwaliśmy się takimi filtrami, tylko że nie były nazwane ani wypowiedziane wprost. Niektóre osoby, które pracowały dłużej, czuły i rozumiały, a inne musiały się domyślać. To jest marnowanie energii, takie podejście jest nieefektywne. Jeżeli nie jest to klarownie spisane i omówione, to stanowi element domysłów, różnych interpretacji i nadinterpretacji.
Ale też to musi być zrobione sercem. Nie może być nadane z góry. Musi wypływać z wnętrza, być z nami spójne, musimy to czuć. Dopiero wtedy stanie się realną wartością. Jeżeli jest po prostu nadane czy narzucone przez kogoś , nikt nie będzie chciał się z tym utożsamiać ani o tym pamiętać i będziemy funkcjonować w jakiejś fikcji. Tu jest też Twoja rola: pomóc dotrzeć do tego, co tak naprawdę jest wewnątrz firmy, i pomóc to wydobyć.
Spacery biznesowe: dlaczego rozmowa w ruchu i w naturze działa
Agnieszka: Powiedz mi o spacerach.
Darek: Spacery uważam za istotny element całego procesu. Raz, że zmiana otoczenia jest ważna, bo zmienia kontekst. Pozwala otworzyć głowę, spojrzeć na bieżące sprawy z innej perspektywy, trochę się zdystansować, wyjść z pomieszczeń, w których przebywamy na co dzień. Myślę, że łatwiej jest wtedy spojrzeć na pewne sprawy bardziej kreatywnie i bardziej obiektywnie. Przebywanie w naturze daje też oddech, dotlenienie. Takie czysto biologiczne i fizyczne sprawy mają ogromny wpływ. A tu mamy jeszcze naprawdę wyjątkową przyrodę. Te tereny, w których chodzimy, są piękne.
Rozmowa w takim otoczeniu, w takim klimacie, jest łatwiejsza, dzięki czemu łatwiej dotrzeć do sedna. Ty zadajesz pytania, które czasami są kłopotliwe albo mają mnie na coś nakierować, a ja, mówiąc na głos, porządkuje sobie myśli. Sam uświadamiam sobie pewne rozwiązania albo widzę, że sprawy nie są aż tak drażliwe czy problematyczne, jak mi się wydawały przed tym spacerem.
Dodatkowo to jest pewien powrót do korzeni. Dzisiaj jesteśmy zamknięci w biurze, zamknięci w monitorze, na spotkaniach online. A tutaj mamy fizyczny kontakt z naturą, z ziemią, z powietrzem, które tutaj jest jednak inne. Kontakt z drugą osobą, face to face. W codziennym życiu to są rzeczy coraz bardziej deficytowe. A tu jest okazja, żeby z takich możliwości skorzystać.
Agnieszka: Darek, dziękuję Ci za tę rozmowę. Za zaufanie, którym mnie obdarzyłeś, i za to, że otworzyłeś się na to doświadczenie.
#walkingcoach #walkthechange


No responses yet